En hier begint een volledig nieuw hoofdstuk...
1 oktober 2008
Mogen wij jullie voorstellen:
* Album (update 11/12) * Gastenboek
Het eigen ontworpen geboortekaartje kon op veel positieve reacties rekenen. Wat me natuurlijk net geen dikke nek bezorgde. LOL
Laat me beginnen met de dag van de bevalling, want velen zijn benieuwd naar onze bevallingscapriolen.
Na een rustige maar korte nacht bracht de wekker ons om 5.15u tot onze positieven. We dienden de kinderen nog naar Torhout te brengen zodat ons ma ze naar school kon brengen. Om 7.30u werden we nl. verwacht in de materniteit dus hadden we nog enkele drukke momenten voor de boeg. Ik nam nog eventjes de tijd om een dikke buikfoto te nemen, de allerlaatste...
Ik kreeg even een emotioneel moment toen we in een regenachtige, donkere woensdagochtend onze straat uitreden. Eens ik deze straat opnieuw zou inrijden dan was het als mama van vier kinderen.
We kwamen aan in Roeselare om 7.40u, typisch wij... te laat! Ik kreeg snel een arbeidskamer toegewezen en na de gebruikelijke documenten ingevuld te hebben kreeg ik een eerste inwendig onderzoek.
4 à
Enfin, wat moet, dat moet. Ik zou het die ochtend nog wel tien keer zeggen.
Om 8u kreeg ik twee pillen om met een slokje water in te nemen, die zouden de weeën op gang brengen. Vanaf dan was het wachten... en wachten.
In combinatie met Serge z'n humor ging de tijd redelijk snel voorbij en geleidelijk aan namen de weeën toe, pijnlijk waren ze nog niet echt dus dat viel mee... voorlopig nog.
Vanessa, de bijna meter was al aanwezig om haar stage te doen doch ik kreeg een andere vroedvrouw in spé toegewezen, geen probleem want ze deed haar taak bijzonder goed.
Om 10.30u werd besloten de vliezen te breken want de weeën kwamen nu toch wel goed opzetten, ik kon echter nog steeds lachen (al was het misschien groen). Toen de vroedvrouw de vliezen brak barste een vloedgolf van vruchtwater los, ik kletsnat tot aan m'n voeten en zijzelf eveneens druipende. Hilarisch gewoon, waar je op zo'n momenten een lachbui mee kan hebben...
Daar er zoveel vruchtwater was kon ze haar hand niet wegtrekken en diende ze geleidelijk aan kleine beetjes van die "jus" te laten wegstromen, de kans zat er anders in dat de navelstreng door de druk mee zou komen naar buiten. Dat risico mochten we natuurlijk niet lopen.
Na het natte taakje werd me gevraagd of ik een epidurale wou. "Zet maar alles klaar" was m'n antwoord, geen haar op m'n hoofd dat er aan dacht om met pijn te bevallen... ikke en pijn? Past totaal niet samen.
Geen probleem, maar eerst ontsluiting controleren... Tot m'n grote verbazing bleek ik al zeven centimer ontsluiting te hebben.
- "Ja... wij zijn te laat voor een epidurale verdoving."
Ik voelde me van ijskoud naar superheet gaan, waarschijnlijk kreeg ik ook de bijhorende kleuren.
Ik mocht er niet aan denken, bevallen zonder verdoving??? OMG...
- zij: "Ach, we helpen je er wel door."
- ik: "Ja, hallo... ik hoor het jullie graag zeggen."
- zij: "Je zal nog je kindje hebben voor de middag."
- ik: "Kan niet, de gyn zei dat ik dat zeker niet moest verwachten."
- zij: enkel nog een glimlach...
Enfin, wederom... wat moet, dat moet.
De weeën kwamen van de éne op het andere moment ontzettend snel en ik kreeg een spoedcursus weeën wegpuffen. Iets wat ik steeds belachelijk vond toen ik dames op TV zag puffen. Maar geloof me... ik heb gepuft, van heel traag naar razendsnel.
11.15u was het tijd om me naar de
verloskamer te brengen want er was een weeënstorm begonnen en ik had reeds 8 à
Dankzij de stage-vroedvrouw kon ik samen met haar de weeën wegpuffen, de pijn was ontzettend... waar Serge was had ik het raden naar. Ik voelde me gewoon tot mezelf keren en sloot me af voor de buitenwereld, behalve voor de vroedvrouw want ik had haar nodig.
Eens op de verlostafel heb ik nog enkel tegen Serge gezegd dat ik dit niet kon en dat het nooit zou lukken om zonder verdoving te bevallen.
M'n woorden waren nog niet helemaal koud of ik voelde een ontzettend persdrang, alsof m'n hele lijf aan het openscheuren was.
Er werd tot vijf keer toe gezegd dat ik moest wachten omdat de gyn er nog niet was. Halloooooooooooooo... dat kind moest en zou er uitkomen, met of zonder gyn!
Iets wat normaal niet mag is dat de vroedvrouw een knip geeft, maar daar de persweeën zo hevig waren en ik het niet meer kon tegen houden ondanks dat ik moest wachten zei ze uiteindelijk "ok, doe maar"
De knip heb ik niet gevoeld, totaal niet... ze gaf die tijdens een ferme wee. Ik heb nog gemerkt dat ze belden naar de gyn en zeiden "nu direct komen" maar voor de rest was ik weg. weg in mezelf en in de pijn.
Lang heeft het niet meer geduurd, na 3 à 4 keer persen voelde ik het hoofdje naar buiten komen en pas toen kwam de gyn binnen, hij kon nog net het warme, glibberig lijfje opvangen.
Ik kreeg onze zoon onmiddellijk op m'n lichaam. Dat moment... *zucht* ... dat vergeet je nooit meer...
Alles kwam boven, de behandelingen, de pick-ups, de terugplaatsingen, ons miskraam, de negatieve reacties, het onbegrip, alles...
Maar 't was het godver allemaal waard, niemand zou/zal ons dat moment afnemen. We waren -en zijn- zo fier...
11.55u... Gento-Sky was geboren, een
mens uit de hemel... zo lang verwacht en met z'n
Vanessa was superfier en ik ben ontzettend blij voor haar dat ze de geboorte van haar metekind kon bijwonen, zij nam trouwens de foto's en ben haar dankbaar.
Na de nodige onderzoeken werd ons zoontje gezond verklaard en kreeg ik hem opnieuw in m'n armen, ongewassen... iets wat ik nooit eerder ervaren had.
We kregen hem mee in m'n bed om met ons drietjes te bekomen op m'n kamer.
Na een uurtje volgde het eerste badje en een uur of twee later bracht m'n ma de kinderen om hun broertje te ontmoeten. Ook de fiere peter en z'n vrouwtje waren snel ter plaatse, iets wat ons veel plezier deed. Het is nu éénmaal zo dat wij dan snel ons geluk willen delen en het bezoek deed ons deugd!
2 - 3 - 4 - 5 oktober
De kraamtijd was vol emoties. Vooral het feit dat niet iedereen in ons geluk wou delen was erg kwetsend en pijnlijk. Vele ontbrekende gezichten maar ach... daar zijn we weer bij die levenslessen, Serge is er kordaat in en heeft nu definitief met enkelen gebroken.
Het kon en kan echter ons geluk niet kapot maken, we zijn zo ontzettend blij en fier met ons ventje. Serge is een beer maar hem bezig zien met dat klein, breekbaar manneke doet me smelten van liefde voor hem en ons gezin.
Ik weet dat hij moeilijke momenten heeft door het vele en zware werk maar Gento-Sky is zijn lichtpuntje.
Ook de broers zijn fier, Quiandro zou constant met hem op schoot zitten, Valentino wrijft steeds maar over die wangetjes en Giancarlo is de grote zorgzame broer die -als niemand het ziet- bij het park staat om te zien of alles wel ok is.
We zijn nu bijna 4 jaar na de hersteloperatie en nooit hadden we durven denken en dromen dat het ooit werkelijkheid zou worden.
Gento-Sky is voor ons een echt wondertje, ééntje om te koesteren. Net zoals we ons hele gezin koesteren...
Enkele bezoekers waaronder Giancarlo zijn harem...
Klein, broos, breekbaar, lief, wonderbaarlijk maar zo van ons...
6 oktober
Vandaag morgen we het ziekenhuis verlaten... gepakt en gezakt komen we tegen de middag thuis na een tussenstop bij de apotheek voor melk én bij Dreamland om nog spullen van onze lijst.
Hij is een héél braaf ventje dat enkel wakker wordt om melk te drinken. Hij drinkt voorlopig flesjes van 120ml Nutrilon AR. De eerste dagen gaven ze hem gewone Nutrilon maar hij moest steeds overgeven, zelfs uren later nog! Resultaat: 300gr afgevallen. M'n melding van andere en dikkere melk kwam eerst in dovemansoren terecht maar het is ons eerste kindje niet meer, hé. Uiteindelijk kreeg ik toch dikkere en zwaardere melk voor hem en 't probleem was opgelost.
Op weg naar huis...
7 oktober
Onze eerste nacht thuis is goed verlopen. Vreemd om 's nachts weer een flesje te warmen. Maar dat zal snel wennen.
Eerste badje thuis....
11 oktober
De dagen vliegen voorbij, Gento-Sky is erg braaf en ook 's nachts valt het mee. Ik moet opstaan voor 1 flesje doch op willekeurige uren, er zit geen regelmaat in!
Ik heb eventjes moeten zoeken om de juiste speentjes te vinden voor zijn Aventflessen maar eigenlijk hangt het ook van zijn "drinkhumeur" af. De éne keer slokken en de andere keren drinkt hij superlui.
We zijn smoorverliefd op hem en kunnen uren naar hem kijken. Ikzelf ben wel moe en hebt nogal last van babyblues. Het feit dat ik dinsdag en woensdag stage moet doen voor die job als gerante speelt ook een rol. Dat is eigenlijk veel te vroeg na de bevalling maar ja, opties zijn er niet!
13 oktober
Kind & Gezin kwam langs om Gento-Sky te wegen. Hij weegt nu 4.300gr en dat is 10gr boven z'n geboortegewicht. Alles prima dus. Wel onder m'n voeten gehad omdat ik morgen en overmorgen ga werken.
Ook hier telt; wat moet, dat moet!
14 - 15 oktober
Twee dagen van lopen en vliegen.
Om 7.30u hier gepakt en gezakt vertrokken naar ons ma met Gento-Sky, de kids afgezet aan school en ikzelf naar de winkel.
Ik moest er om 9u zijn en dit tot 18u, twee lange dagen zonder ons klein ventje. Het was niet makkelijk maar feitelijk is het voor de kinderen dat je het doet!
De stage is ontzettend goed meegevallen, het werk op zich is volledig mijn ding. Het is een grote verantwoordelijkheid om zo'n winkel alleen te runnen maar dat lukt me wel... Het zal niet te onderschatten zijn, 6 op 7 werken van 9u tot 18u, geen verlof, geen "ziektedagen", niks...
Ik zal wel hulp thuis nodig hebben en hulp in de winkel, maar dat zien we dan nog wel! De verdienste is aangepast zodat je iemand in dienst kan nemen.
Eerst afwachten of ik de job wel heb...
Gento-Sky heeft z'n kuren gehad, van 19u tot 23u getierd... hij huilt niet veel maar als hij huilt is het direct schreeuwen! Ik vermoed dat het weg en weer tjolen met hem er teveel aan geweest is. Hij is z'n eigen park gewoon en z'n eigen omgeving, hij was in goeie handen maar zo'n kind heeft vooral in het begin z'n vaste gewoontes nodig!
16 oktober
Ik ben gekraakt, die stage was niet te onderschatten + de onderbroken nachten beginnen hun tol te eisen.
Ben zowaar gecrasht deze morgen.
Gento-Sky wou z'n melk net toen ik vertrokken was naar school met de kids, ik moest nog tanken en stond nog in file en dit allemaal met een schreeuwend kind in de auto. Tureluut was ik...
Enfin, een uur later had hij z'n melk.
Ik ben razend benieuwd of ik de job zal hebben, morgen stuur ik een mailtje anders moet ik wachten tot maandag, dat is net iets te lang, hoor!
17 oktober
Yeeeeeeeeeeeeeeees, ik heb de job.
Vanaf 12 november ben ik de nieuwe gerante van Shoe-Discount in Torhout. Jaja, de nieuwe "bazin".
De onthaalmoeder is al geregeld voor 3 dagen, woensdagvoormiddag zal ons ma voor Gento-Sky zorgen en in de namiddag zal Serge er zijn voor hem! Op vrijdagvoormiddag neemt "tante Evy" hem voor haar rekening en 's namiddags weer papa Serge. Het is een hele organisatie maar we zijn het al gewoon om ons plan te trekken.
Zodra ik dan iemand aangenomen heb om me bij te staan in de winkel kan ik wel een halve dag vrij nemen maar dat is nog niet voor direct! Ik krijg eerst zelf een opleiding van 2 weken en dan moet ik ook iemand vinden die betrouwbaar is en die opgeleid is door mij eer ik eens vrij zal kunnen nemen!
Wou dat even vlug laten weten.
Eveneens kan je alle foto's in het album bekijken.
Toedeloeeeeeeee....
20 oktober
Hoe blij ik vanmorgen ook was dat alles zo mooi georganiseerd was voor Gento-Sky, zo triest ben ik nu.
Door -voor mij ongekende- omstandigheden heb ik geen opvang meer op woensdagvoormiddag voor hem, alsook niet 3 x in de week 's avonds een half uurtje... De onthaalmoeder werkt maar tot 18.00u ten laatste en de winkel is open tot 18.00u, ze wil geen uitzondering maken en geen kwartier langer open zijn want ze moet ergens haar grenzen trekken, zegt ze.
Wij hebben dus niemand waar we kunnen op rekenen op die momenten...
Oh verdomme, die job is m'n droom maar waarom juist nu? 'k Voel me nu een erg slechte mama die haar "vers" kind veel te vroeg in de steek laat voor haar job... maar ik kan die nu toch niet laten schieten door opvangproblemen??
21 oktober
Na een slapeloze nacht over de opvangperikelen hebben we een oplossing voor die 3 avonden... Serge zal voor Givaro noodgedwongen afbouwen en enkel nog van 13.30u tot 17.00u werken (woensdag -en vrijdagnamiddag blijft hij thuis voor pruts) zo kan hij telkens naar Torhout rijden om Gento-Sky af te halen. De diesel dat ik uitspaarde zijn we langs die kant weer kwijt... want ik ben sowieso in Torhout dus was het logisch dat ik hem zou meebrengen naar huis. Stom voor dat luttele half uurtje.
Nu blijven we natuurlijk nog met de woensdagochtend zitten. Voor 5 uur een andere onthaalmoeder is ook zot maar zal waarschijnlijk de enige optie zijn!
Enfin, we zijn plantrekkers dus ja, dat zal ook wel lukken hoe erg ik het ook vind voor dat klein ventje dat het tjolen wordt.
Straks de gehoortest, ben eens benieuw, alsook naar z'n gewicht en lengte.
23 oktober
Ondertussen weegt Gento-Sky
Hij heeft wel de ganse tafel van Kind & Gezin volgeplast, z'n gezondheidsboekje was eveneens nat, dat is een mooie herinnering voor later. LOL
Z'n flesjes van 180ml drinkt hij de éne keer leeg en de andere keer dan weer niet. Momenteel slaapt hij na een voormiddagje krijsen door krampjes. Gelukkig was er een kraamhulp die wat gestreken heeft want anders wordt het hier een ravage!
Ik laat sowieso al eens iets liggen, ik wil nu vooral genieten van hem want binnen 3 weken is het werken geblazen en zal ik hem veel moeten missen. *snif*
Wat onze opvangproblemen betreft! Ik heb vandaag nog eens met de onthaalmoeder gepraat en ten laatste om 18u moeten alle kinderen daar buiten zijn. Ik kan er echter ten vroegste 10 minuten later zijn... maar ze wil geen uitzondering maken. Zo spijtig maar ja... ze is de enige onthaalmoeder die plaats heeft en waarvan de prijs afhangt van het inkomen, de anderen zijn allen zelfstandige onthaalmoeders met serieuze prijzen. Dus maw ik blijf bij haar...
Er is tevens een dame die ons probleem gelezen heeft in m'n dagboek en bereidt is om in te springen. Ze woont op nog geen 5 minuten rijden van de onthaalmoeder en dat is natuurlijk super, vooral het feit dat een vreemde in deze tijd nog iets wil doen voor een ander. Ze is thuisverpleegster en zelf mama van 2 kids... ik spring eerstdaags eens binnen bij haar thuis om beter kennis te maken.
Gisteren een rotopmerking gekregen: je had maar geen 4de meer moeten kopen, dan had je de miserie niet ivm opvang.
Erg kwetsend om te horen, vooral dan als je weet dat ze hun andere kleinkinderen wel opvangen!!!
Van 2 maten en 2 gewichten gesproken!!
Is het nu nog niet duidelijk dat Gento-Sky ontzettend gewenst is? Dat we jaren van pijn, geduld en hoop erop zitten hebben om ons doel te bereiken?
Is een klein beetje liefde tov dat klein ventje teveel gevraagd?
Het enige gevoel dat ik er aan over hou (aan zo'n mensen + reacties) is verbittering.
Gelukkig maakt een glimlach van Gento-Sky veel goed...
16 november
Eventjes héél vlug laten weten dat alles
in orde is met ons! Gento-Sky groeit zo snel, hij is
bijna 7 weken oud... weegt ondertussen
Super dus. Hij lacht zo bevallig als je tegen hem praat... ons hart loopt over van liefde voor hem, zijn broers zijn ontzettend fier op hem! Grote broer Giancarlo zien met kleine broer op z'n armen is erg ontroerend, mijn eerste en oudste zoon met mijn laatste en jongste zoon...
Ik ben sedert woensdag de nieuwe gerante van de Shoe-Discount in Torhout en heb het erg druk. Vertrek om 7.45u en kom pas thuis om 19u.
Een gekkenwerk om alles in goeie banen te leiden maar binnenkort zal de routine er wel in zitten!
Zodra ik kan kom ik nieuwe foto's van ons pruts plaatsen en wat meer uitleg!
11 december
E I N D E L I J K!!!
Hier ben ik nog eens.
Ik heb het razend druk, een meer dan fulltime job combineren met een groot gezin is niet zo simpel.
Ondertussen ben ik al een maand aan 't werk en doe m'n werk met hart en ziel! Het is keihard werken en niet zo maar een schoentje verkopen, er komt zoveel bij kijken... Ik ben nu vier opeenvolgende zondagen open, drie voor de feestdagen en dan één voor de solden op 4 januari. Een zware periode voor de boeg van 7 op 7 werken (enkel kerst en nieuwjaar een dagje thuis).
Maandag start er een verkoopster want alleen gaat het niet. Ik heb haar aangenomen voor 20 uurtjes en we zien wel hoe de samenwerking verloopt. Op die manier zal ik eens een uurtje weg kunnen en Gento-Sky iets meer zien.
Over Gento-Sky gesproken... reeds 10 weken oud! De tijd vliegt voorbij en we zijn allen stapelgek op hem. Het is zo'n schatje, hij wordt rotverwend door ons allemaal en dan bedoel ik vooral op gebied van knuffelen en vertroetelen.
Vandaag kreeg hij zijn eerste prikjes bij Kind en Gezin. Buiten een fikse huilbui heeft hij er geen last van gehad. Hij weegt nu 6.150gram en is 63cm groot, zijn kleertjes zijn reeds maatje 68. Hij doet het dus supergoed.
De geluidjes, z'n lachjes, alles is zo wonderbaarlijk.. nooit gedacht dit nog te mogen meemaken en we genieten er erg van! De weinige tijd die ik heb voor hem is zuiver quality-time, daarom dat ik hier nog zo weinig vertoef.
's Nachts slaapt hij al enkele weken door en momenteel drinkt hij 4 flessen, 3 van 210ml en voor het slapen gaan één van 240ml. Ik moet er wel wat Gaviscon bij doen voor de maagkrampjes, dit bleek duidelijk tijdens z'n doopplechtigheid, hij heeft toen de ganse basiliek bijéén geschreeuwd. (of was dit z'n duidelijke afkeer voor het "kerkelijke"?) LOL...
Bij de onthaalmoeder verloopt ook alles goed maar ja, het blijft moeilijk om hem daar achter te laten. Als hij dan een dagje samen met Serge bij mij in de winkel is dan functioneer ik des te beter gewoon omdat hij dan in de buurt is. Ik voel me dan ook minder schuldig tegenover hem.
Ik zal enkele foto's toevoegen in m'n album, zo zien jullie hem ook "opgroeien".
Tot wat later en alvast een aangename eindejaarsperiode gewenst
met veel liefde en gezelligheid bij jullie dierbaren!
1 maart 2009
Door omstandigheden nu pas een momentje tijd om te laten weten hoe
het met Gento-Sky gaat.
Alsook was er een serieuze servercrash
waardoor alles weg was qua babbelutte.
Vandaag is hij 5 maanden, een superlieve baby waar iedereen gek
van is. Hij kijkt ontzettend op naar z’n grote broers
en z’n gezichtje is goud waard als hij één van hen ziet verschijnen.
Sedert enkele dagen heeft de buikgriep
zich genesteld bij hem en ondanks alles blijft hij vriendelijk.
Eventjes enkele foto’s bijvoegen op deze manier, want het album
heeft nog kuren!
Vorige week zijn we gestart met patatjes en dat vind hij erg
lekker, vooral de worteltjes, tomaat vind hij niet te “vreten”. Lol…
In de winkel is hij iedereen z’n oogappel,
klanten vragen naar hem, heel leuk.
Wat de winkel betreft, het is hard werken maar ik leef er voor,
het is volledig mijn ding, de mensen hebben me graag en er ontstaat met
sommigen een goeie verstandhouding. Je hebt natuurlijk
altijd moeilijke gevallen maar die zijn te verwaarlozen!
Ik wil op deze manier ook nog 2 mensen proberen te bereiken, want
daar mijn laptop gesneuveld is ben ik alle adressen kwijt… De onthaalmama uit Geluwe, ik dacht Mieke en Danny, geef eens een seintje. antje.serge@gmail.com
Voila, ik ga nu wat verder uitzieken
want ook ik heb de griep vast, morgen is het werkersdag en ziek of niet, de winkel moet open!
Liefs,
xxx